حصر کلمه!

✍ رییس محترم فرهنگستان ادب فارسی که سال هاست در تالیف کتب درسی هم دست دارند؛ در سخنانی درست و ستودنی گفته اند واژه «جنسی» باید از حصار سانسور در کتب مدارس خارج شود.

✍ حرف حضرت حداد همانطور که گفته شد، درست است و می توان این ان قلت را همدلانه کنار گذاشت که اگر سیاستگزارانی چون شما چنین نگاهی داشته و دارند، پس کدامین دست پنهان است که تاکنون کلمات را به حصر برده است؟

✍ «حصر کلمه» اما تنها محدود به واژگان و مباحث جنسی نیست. تاریخ، ادبیات، دین، هنر و کلا همه مباحث علوم انسانی در مدارس و دانشگاه ها هم با سانسورهای متفاوت درگیرند.

✍ اگر حوزه مباحث جنسی به سبب نسبت خود با غرایز جوانی چنان اهمیت و فوریت یافته که باید از حصر خارج شود؛ گامی مثبت به پیش و درعین حال، اعترافی است به واقعیت های جامعه ایران.

✍ برداشتن حصر کلمه از واژگان و عبارات جنسی، اعتراف به شکست خوردن الگوهای آموزش و پرورش رسمی است. الگویی با گفتارهای یکسویه و با تکیه بر مبانی سنتی و محافظه کارانه، که واقعیت های جهان جدید را انکار می کند و حتی در جهت بازنمایی لیدئولوژیک وقایع پیشین برمی آید.

✍ برداشتن حصر کلمه در حوزه مباحث جنسی، گامی به پیش است؛ اما گام جدی تر آن است که فرهنگ و آموزش از حصر گفتارهای یکسویه و ساختار فکری محافظه کارانه خارج شود و به اهل آن سپرده شود.

✍ وزیر جدید آموزش و پرورش در کنار مسایل معمول معیشتی و اداری که نفس گیر و وقت بر است؛ باید اهل اندیشه و چهره های خارج مانده از ساخت رسمی را به کار گیرد و متونی متناسب با واقعیت های ایران و تعامل با جهان را پیش روی نسل جدید گذارد.

آخرین اخبار