صوفی: اصلاح‌طلبان خودشان را ارزان نفروشند

 «امیدی»‌ها همچنان زیر ذره‌بین هستند؛ کسانی که به‌واسطه جای‌داشتن در لیست امید توانستند انتخابات هفتم اسفند را در تهران به صورت کامل و در بعضی شهرهای دیگر به نفع خودشان با پیروزی پشت سر بگذارند، حالا بعد از گذشت دو ماه از تشکیل مجلس دهم، بیشترین نقدهای درون‌گروهی و حتی بیرونی را نصیب خود کرده‌اند. از انتقادهای واردشده به آنها درباره رأی‌گیری ریاست مجلس بگیرید تا ماجرای استیضاح وزیر کار اما حالا اتفاق دیگری ماجرای انتقاد به آنها را وارد فاز جدیدی کرده است: «تشکیل فراکسیون مستقلان در مجلس و ورود بعضی از اعضای لیست امید به این فراکسیون.» کاظم جلالی که درحال‌حاضر ریاست این فراکسیون را برعهده دارد و مهرداد لاهوتی و جعفرزاده‌ایمن‌آبادی از کسانی هستند که به این فراکسیون پیوسته‌اند. هرچند هنوز عضو‌گیری این فراکسیون صورت نگرفته اما با جداسازی بعضی از این چهره‌ها از لیست انتخاباتی امید نه‌تنها تأثیر نقش علی لاریجانی بر جدایی خود و یارانش مانند بهروز نعمتی و کاظم جلالی از فراکسیون امید پررنگ شده بلکه با اظهارات اخیر محمدرضا عارف و محمود صادقی دلیل دیگری هم درباره علت جدایی این افراد از «امیدی»‌ها شنیده می‌شود: «ترس از رد صلاحیت‌ها»؛ دلیلی که به‌شدت مورد نقد بعضی از چهره‌های اصلاح‌طلبی همچون علی صوفی، وزیر تعاون در دولت دوم محمد خاتمی و عضو شورای‌عالی سیاست‌گذاری انتخاباتی اصلاح‌طلبان قرار گرفته است. او در گفت‌وگو با «وقایع‌اتفاقیه» معتقد است: بعضی از کسانی که به‌واسطه لیست امید وارد مجلس شده‌اند و حالا به فراکسیون مستقلان پیوسته‌اند اگر این عملکرد را ادامه دهند قطعا در انتخابات‌های آینده مورد حمایت شورای‌عالی سیاست‌گذاری اصلاح‌طلبان نخواهند بود.

آقای صوفی! محمدرضا عارف دلیل جدایی بعضی از اعضای فراکسیون امید و پیوستن آنها به فراکسیون مستقلان را ترس از رد صلاحیت‌ها اعلام کرده است. نظر شما درباره این سازوکار از سوی این افراد چیست؟ 
انتخابات معمولا یک صحنه سیاسی رقابتی است و به‌هرحال اگر شرایط عادی باشد بالاخره احزاب و گروه‌ها، کاندیداهایی به مردم معرفی و با یکدیگر رقابت می‌کنند ولی در انتخابات مجلس دهم با رد صلاحیت‌هایی که صورت گرفت، انتخابات از حالت رقابتی خارج شد. جناح اصول‌گرا کاملا دستش باز بود و همه کاندیداهایی که داشت را وارد انتخابات کرد و طرف مقابل چیزی برای روکردن نداشت و ما با وضعیت ردصلاحیت‌ها، کاندیدایی که بتوانیم به‌عنوان کاندیدای اصلاح‌طلب معرفی کنیم، نداشتیم؛ برای مثال در تهران سه یا چهار نفر بیشتر نداشتیم و در شهرستان‌ها خیلی کم کسانی پیدا می‌شدند که بشود آنها را به صحنه انتخابات وارد کرد، بنابراین انتخابات از حالت رقابتی خارج شد و حالت مبارزاتی گرفت اما شورای‌عالی سیاست‌گذاری تصمیم گرفت هرطور شده وارد صحنه بماند و در این حالت ما سعی کردیم مبارزه را به مبارزه لیست‌ها بکشانیم اما افراد مبارز نداشتیم. افراد مبارز باید آرمان، ایمان، شجاعت، بینش و ازخودگذشتگی داشته باشند اما ما این افراد را نداشتیم و فقط سعی‌مان این بود که لیست ببندیم و این کار را هم کردیم؛ لیستی بستیم که در آن افراد شناخته‌شده نبودند اما در تهران دستمان پرتر بود و توانستیم افراد باارزش شناخته‌نشده‌ای پیدا کنیم. چهره‌هایی مانند محمود صادقی یا آقای فتحی و زنان لیست کسانی بودند که ما می‌توانستیم روی آنها حساب باز کنیم و به ۱۲۰ اصلاح‌طلب رسیدیم و بعد انتخاب کردیم. ما استراتژی تشکیل مجلس اصلاح‌طلب را کنار گذاشتیم و به‌دنبال کنارزدن مجلس تندرو بودیم و به‌همین‌دلیل حتی از اصول‌گرایان معتدل هم حمایت کردیم، هرچند می‌دانستیم این لیست، لیست شکننده‌ای خواهد بود.  به‌همین‌خاطر شکننده‌بودن و البته همین ترس از ردصلاحیت‌هاست که اکنون شاهد میثاق‌شکنی عده‌ای از اعضای لیست امید هستیم.
به دلیل همین شکنندگی است که حالا بعضی از چهره‌های فراکسیون امید به فراکسیون مستقلان پیوسته‌اند؟ 
ما از این افرادی که این‌گونه عمل کرده‌اند بیش از این هم انتظاری نداریم؛ این افراد، افراد مبارزی نیستند. آنها وارد صحنه شدند و با قرارگرفتن در لیست امید شانس آوردند و مردم هم به آنها رأی دادند و اگر در لیست قرار نمی‌گرفتند به‌هیچ‌وجه رأی نمی‌آوردند و خودشان هم این موضوع را می‌دانند. وجه غیرمبارزبودن و غیر‌سیاسی‌بودن خیلی از این چهره‌ها غالب است و حتی شروع به معامله‌کردن می‌کنند.
اگر این افراد، افراد مبارزی نیستند و به‌خاطر ترس، فراکسیون امید را ترک کرده‌اند، قطعا در دور بعد مورد استقبال مردم قرار نخواهند گرفت؛ این‌طور نیست؟ 
قطعا این اتفاق خواهد افتاد. البته ما از این تجربه در دورهای آینده استقبال خواهیم کرد و این‌قدر باز عمل نخواهیم کرد.
چه سازوکاری برای جلوگیری از تکرار چنین اتفاقاتی در نظر گرفته‌اید؟ البته نباید موضوع رد صلاحیت‌های احتمالی را از نظر دور داشت. 
اولا قانون انتخابات باید تغییر کند که در دستور کار مجلس هم هست. این شرایط نه منطقی است و نه قابل قبول و به نفع نظام هم نیست. درحال‌حاضر فراکسیون امید قطعا به‌دنبال تغییر این قانون است تا تفسیرها درباره احراز صلاحیت‌ها تغییر کند، بنابراین اگر این موضوع اصلاح شود ما دیگر شاهد انتخابات یک‌وجهی و بدون رقابت نخواهیم بود و این‌گونه عهدشکنی‌ها در درون یک جناح نخواهد شد.
یعنی اگر قانون انتخابات تغییر کند شما باز هم به سراغ اعضای کنونی فراکسیون امید خواهید رفت؟ 
اگر قانون انتخابات هم تغییر کند قطعا به سراغ افرادی که این عملکرد را داشته‌اند، نخواهیم رفت. این افراد شانس آورده‌اند و می‌توانند از این شانس استفاده کنند، بنابراین باید برای کسب وجاهت عمومی از سوی مردم، صادقانه عمل ‌کنند و برای احقاق حقوق مردم تلاش کنند. این افراد حتی اگر برای احقاق حقوق مردم درست عمل کنند، ما از عملکرد ضعیف سیاسی‌شان می‌گذریم و از آنها حمایت می‌کنیم. اعضای لیست امید نباید خودشان را ارزان بفروشند؛ آنها باید محکم بایستند و خودشان را صرف حقوق اساسی مردم کنند و قطعا اصلاح‌طلبان در آینده از آنها حمایت خواهند کرد اما اگر بخواهند خودشان را ارزان بفروشند و یا به‌خاطر ترس از ردصلاحیت‌ها از فراکسیون جدا شوند، قطعا مورد حمایت اصلاح‌طلبان نخواهند بود و باید برای حضورشان در انتخابات آینده فکر دیگری کنند.
فکر نمی‌کنید گنجاندن افراد اصول‌گرا در لیست امید موجب یک‌سری مبارزات و معاملات سیاسی در فراکسیون شد؟ 
بله، ما کسانی مانند لاریجانی، بهروز نعمتی و کاظم جلالی  را وارد لیست امید کردیم تا بتوانیم  چهره‌های دیگر را از میدان به در کنیم ولی حضور همین افراد اصول‌گرا در لیست امید که تجربه کاری لازم را داشتند در مقابل دیگر اعضای لیست که نه ابزار قدرت داشت و نه تجربه کار سیاسی، موجب شد یک‌سری معاملات صورت بگیرد و ما هم انتظار پیروزی نداشته باشیم اما توانستیم شکل مجلس را تغییر دهیم با اینکه هیچگاه نخواستیم و نمی‌توانستیم حتی در رجزخوانی‌ها هم دم از مجلس اصلاح‌طلب بزنیم.

+روزنامه وقایع‎الاتفاقیه

آخرین اخبار